Redd barna

_MG_5109_MG_5096I dag våkna eg av dette tøysefjeset som smilte og sa mamma. Ho har sagt det før, men ikkje på samme måte. Kanskje den finaste måten eg har våkna på nokonsinne. Ho fyller ti mnd i dag, i går reiste ho seg opp heilt sjølv for første gong. No har eg delvis mammaperm ut januar, det passar fint i denne mørketida. Må innrømme at første dagen i perm var eit lite slag i fjeset. Eg stod misunnelig i kjøkkenvinduet og såg Henrik tusle avgårde til jobb. Var blitt ganske komfortabel med å være den som drar ut døra om morgonen. Er det lov å sei? Eg sa det ivertfall. Men no, etter ei veke med Elsa hugsar eg kor fint det er å være med ho på dagane. Og kor heldig eg er som får betalt for å være med mitt eige barn. Eg skammar meg over desse priviligerte "problema" mine når eg ser kva som skjer i verda. Må ikkje tenke at eg er makteslaus, eg må tenke at eg er ein av dei som har mulighet til å hjelpe. Her fins er artikkel med heilt konkrete tips til kva ein kan gjere for å hjelpe dei som bur i Aleppo. Eg har støtta Redd Barna.